تحریم یا جنگ
یا حق
این روزها تحلیلها و گزارشات متعددی در جهان در خصوص ایران مخابره میشود.در حالیکه آمریکاییها از تهدید استفاده از هر ابزاری و بند هفتم منشور سازمان ملل بهره می گیرند اما روند واقعی تر نشان از عزم جهان غرب برای تحریم کشورمان است.تحریمی که این روزها در واقع شروع شده است.
اما موضوع مهم همچنان سیاست روسیه و چین دو قدرت عضو شورای امنیت است که حق وتو داشته و تاکنون در برابر گزینه های خشن و سختگیرانه علیه ما مقاومت کرده اند.
با اینحال این فرضیه هنوز نتوانسته تقویت شود که در صورت عزم جدی غرب برای تقابل با ایران آیا این دوکشور حاضرند منافع میلیاردی خود در ارتباط با آنها را بخاطر ما با مخاطره مواجه سازند؟!!
در اینکه ما وارد مرحله تحریم شده ایم و روز بروز بر ابعاد آن افزوده خواهد شد را تردید ندارم اما هنوز ملاحظاتی در خصوص گزینه جنگ وجود دارد که آمریکا را از کاربرد این ابزار باز می دارد.
اما به نظر بنده با توجه به اعلام رسمی آمریکا برای تحریم ایران باکمک همفکران خود حتی اگر شورای امنیت تصمیم نگیرد روسیه و چین نیز برای جلوگیری از انزوای خود و ترس از اقدامات تلافی جویانه اقتصادی آمریکا در لحظات آخر به مکانیزمی برای تحریم پله ای ایران با غربیها به تفاهم خواهند رسید.
حال آینده نظرات را در محک آزمون گذاشته و درستی یا نارسایی آنها را اثبات می نماید.البته متاسفانه ارزیابیهای این وبلاگ تا کنون عمدتا درست از آب درآمده است.
حال این سوال جدی وجود دارد که اگر غرب به تحریم ایران رضایت بدهد با توجه قیمت بالای انرژی و موفق نبودن این ابزار برای فشار بر ایران آنها بالاخره به چه نحو با مشکل ایران کنار خواهند آمد.
البته همه این مباحث بر فرض عقلانی بودن آمریکاییهاست .اما متاسفانه حاکمیت فعلی در آن کشور ثابت کرده لزوما عقلانی عمل نکرده و طیف نئومحافظه کار حاکم با روابط نزدیکی که با صهیونیستها دارند می توانند خطرات جدی را متوجه کشورمان سازند.
یا هو
