روابط بین الملل ایران

یا حق

کالبد شکافی پدیده های سیاسی و توجه به عمق اوضاع بین المللی کنونی و کیفیت روابط ایران و آمریکا و نیز توجه به جایگاه و تصویری که در دوره دولت جدید از ایران نزد جامعه بین الملل  بویژه آمریکا پدید آمده شرایط سختی را برای کشورمان بوجود آورده است.
 هدف اصلی آمریکاطی در دوران پس از انقلاب تسلط و کنترل ایران و بدست آوردن جایگاه پیشین بوده است از اینرو برای رسیدن به آن هدف از هر ابزاری از جنگ مستقیم( حمایت و تشویق صدام) گرفته تا جنگ غیرمستقیم(حمله به کشتی و هواپیما)  و از تحریم یکجانبه تا تحریم فراسرزمینی و خلاصه از هر ابزاری که توانسته بهره گرفته است. اما تنها عاملی که باعث شده آمریکا در این راه موفق نشود عدم اجماع بین المللی علیه ایران و نتیجتا امکان مانور و بازی ایران بوده است.
اما متاسفانه این روزها تنها مانع نیز در حال برطرف شدن است زیرا اجماع بین المللی برعلیه ما ایجاد شده  که نماد آن نیز در شورای حکام هویدا شد.براستی کدامین کشور اراده و جرات حمایت از ما را دارد؟
از اینرو بر این نظرم که در شرایط مناسبی که پس از چندین دهه برای آمریکا پدید آمده این کشور به راحتی حاضر به اعطای امتیاز به ما نبوده و برعکس در صدد خواهد بود تکلیف خود را با ایران روشن کند.
نکته دیگر اینکه تصویری که از دولت جدید ما نزد افکار عمومی جهانی و آمریکا ترسیم کرده اند زمینه را برای مذاکره و سازش آمریکا با ما را بسیار کمرنگ کرده است. بر همه  روشن است که غرب چنان تصویر هولناک و هدف داری از ایران ترسیم و افکار عمومی را علیه آن تهییج کرده که برگشت از آن برای آنان بسی دشوار خواهد بود.( تغییر سیاست در کشورهای باز در مقایسه با کشورهای بسته به همان اندازه دشوار است که شکل دادن آن ) . ضمن اینکه در دوره های قبلی از جمله دوره خاتمی بخاطر تصویر مثبت بین المللی ایران آنها خواهان سازش بودند اما اکنون سیاست آنها کنترل و برگشت ایران از مواضعش است لذا تمایل آنها برای روابط برابر کمتر می باشد.
از اینرو با شرایط فعلی بعید است حتی اگر بخواهیم. آمریکاییها تمایلی برای مذاکره و سازش داشته باشند مگر به بهای اعطای امتیازات بزرگ همچون لیبی!!

بیایید باب تحلیل و ارزیابی و تمرین ذهنی را اینگونه بگشاییم که

 آیا به نظر شما سازش با آمریکا برای ایران امکان پذیر است؟

 موانع به نظر شما چیست؟

سیاست مطلوب برای کشورمان که تامین کننده امنیت و منافع ملی باشد چه می تواند باشد؟

نظرات مشروح و مستدل را در صفحه اول منعکس خواهم کرد.

در تشریح سخن جان برادر آراز كه در بخش نظرات مطلب پیشین نوشته اند:کاش سیاستی که پشت این انفجارها است را بتوانیم بفهمیم.نكاتي را عرض مي كنم
1- سلفیون و وهابیون نوین که در قامت القاعده در آمده اند از دیرزمان از یکسو با مدرنیته و مظاهر آن و از  دیگر سو با دیگر مذاهب بویژه تشیع عناد داشته و دارند.

2- تحولات افغانستان وعراق که منجر به سرنگونی حکومتهای طالبان و صدام شد را این گروهها ناشی از ائتلاف آن دو دشمن یعنی غرب (آمریکا) و شیعه ( ایران) می دانند. در واقع نیز چنین است چه اگر نبود همکاری ایران در افغانستان و عراق کار بسی مشکل تر مي نمود. البته نباید فراموش کرد که ایران  در پی تامین منافع خود بوده است.
چه خوب خداوند فرموده است که مادشمنان شما را با دشمنان شما از بین می بریم. مگر ما توانستيم از پس صدام و طالبان برآئيم؟ بهرحال بی دلیل نیست که آمریکا ایران را برنده در این دو کشور می داند.

3- این گروهای افراطی که مستظهر به حمایت غیر مستقیم و پنهان و آشکار رقبای ایران بویژه اعراب منطقه  هستند و همچون آمریکا ایران را برنده می پندارند در پی آنند که از طریق قتل شیعیان و انفجار اماکن مقدسه، عراق را وارد جنگ داخلی نمایند. اتفاقی که زمینه را هرچه بیشتر برای کسب حمایت افراطی های کشورهای اسلامی و اعراب از آنها و کشتار وسیع شیعیان  و تضعيف دولتهاي جديد كه پس از قرنها حق حكومت يافته اند، هموار می کند.

۴-  باري ، كار در اين دو كشور بحران زده براي ايران و آمريكا عليرغم منافع مشتركي كه دارند عملا بغرنج و پيچيده شده است.ايران و آمريكا هردو دوستان دولتهاي جديد در عراق و افغانستان هستند و امنيت و ثبات و قرار و استحكام اين دولتها براي دوكشور مهم و حياتي است اما بخاطر ناساگاري آندو در زمينه هاي ديگر هريك ديگري را متهم به دخالت و ناامني مي كند. چيزي كه حداقل تاكنون شاهدي منطقي براي آن نمي توان يافت .امابديهي است در صورت حركت ايران و آمريكا بسوي تقابل معلوم نيست اين دوكشور سياست جاري خود را در عراق و افغانستان ادامه دهند. اتفاقي كه نه تنها منافع آمريكا و ايران را در آن دو كشور با خطر جدي مواجه خواهد ساخت بلكه گوي و ميدان در دست  اعراب كه ذاتا از هردو كشور بيزارند هموار مي شود.

۵- اينجاست كه عقلاي دو كشور ايران وآمريكا بايد منافع واقعي خود را درك كرده و بجاي تقابل بسوي مفاهمه پيش روند.در واقع بحرانهاي عراق و افغانستان ارتباط مستقيمي با مسائل مورد اختلاف ايران و آمريكا پيدا كرده اند. ذكاوت و هوش و فهم سياستگذاران دو كشور نياز است تا بجاي بهره گيري منفي از اين دو بحران براي تحت فشار قرار دادن ديگري ، رهيافت بهره گيري مثبت در جهت حل ساير مسائل از جمله مساله هسته ايران را بكار گيرند.( البته اگر صهيونيستها و اروپاييها و اعراب بگذارند).

در اين خصوص نياز بود بيشتر خواهم نگاشت.

يا هو

خطاب به دشمنان ایران

چـون‌ داد عـادلان‌ بـه‌ جـهـان‌ در بـقا نكرد ... بــيــداد ظـالـمـان شـمــا نـيــز بـگـذرد
در مملكت‌ چو غرش‌ شيران‌ گذشت‌ و رفت‌ ...ايـن عـوعـو سـگـان شـمـا نـيــز بـگـذرد
ايـن‌ نـوبت‌ از كـسان‌ به‌ شما ناكسان‌ رسيد ... نـوبـت ز نـاكـسـان شـمـا نـيـز بــگــذرد
اي‌ تـو رمـه‌ سـپـرده‌ بـه‌ چوپان‌ گرگْ‌طبعْ ... ايـن گـرگـي شـبـان شـمـا نـيـز بـگـذرد
پـيـل‌ فـنـا كـه‌ شـاه‌ بـقا مات‌ حكم‌ اوست‌ ... هــم بــر پـيـادگــان شـمـا نـيـز بـگذرد

گزیده ای از قصیده سیف فرغانی

بشنوید با آواز