میوه چینان حادثه سامرا
یا حق
خدا لعنت کند کسانی که مرقد مطهر امامان شیعه را در سامرا منفجر کردند.
اول اینکه:شکی نیست که چنین انفجاری نمی تواند در مدت کوتاهی انجام گرفته باشد.از بین رفتن گنبد و بارگاه شاهدی بر برنامه ریزی دقیق و جاسازی دقیق و انبوه مواد منفجره بوده است.
دوم اینکه:بهرحال یکبار دیگر ثابت شد که هیچ روزنه و امیدی به سازش با گروههای افراطی سلفی و وهابی همچون زرقاوی که مسئولیت را برعهده گرفته اند وجود ندارد زیرا اینان هدف اصلی خود را پاکسازی تشیع می دانند. اما آیا به مصلحت دراز مدت تشیع و ایران است که کماکان با یکدست چند هندوانه را برداشته و هم برسر مسائل عراق و افغانستان با آمریکا درافتیم و هم در مسئله هسته ای؟ آیا نباید منافع مملکت اولویت بندی شده و یک به یک و قدم به قدم در راستای تحقق آن اهداف گام برداشت؟ مگر نه این است که اعراب منطقه که دشمنی تاریخی با ما دارند مترصد فرصتند تا از قدرت و نفوذ آمریکا برعلیه ما بهره گرفته و هم همکیشان خود را در عراق حاکم کنند و هم ما را وارد تقابل با غرب نمایند؟ براستی طی قرنهای اخیر آیا چنین فرصتی برای ایران بوجود آمده که این چنین حکومتهای همراه و دوستی در عراق و افغانستان داشته باشد؟ چرا باید فرصتها را سوزاند؟
و آخر اینکه : این انفجارات ذهن و توجه مسلمانان و بخصوص تشیع را از کارتونهای موهن معطوف به خود کرده و موجب تشدید اختلافات فرقه ای شد. تحولی که بی تردید بایدش در راستای آرزو و هدف غربیها دانست.
خداوند شر فتنه خوارج را از سر مسلمین و تشیع کم کرده و راههای تامین بیتشر امنیت ملی ما را هموار سازد.
یا هو
حالی درون پرده بسی فتنه می رود ..... تا آن زمان که پرده برافتد چها کنند
